|
وبلاگ سينمايي كلاكت
|
||
|
مروري بر سينماي لرستان |
سال نو بر تمامی هنرمندان و سینماگران و سینمادوستان عزیز مبارک . امیدوارم سال جدید سال پر جایزه و افتخاری برای فیلمسازان لرستانی باشه

رضا دقتی - عکاس





باتوجه به در پیش بودن دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، بخش ویژه سومین جشنواره بینالمللی سینما حقیقت باعنوان «موضوع: انتخابات»، به استقبال تولید و نمایش آثار مستند مرتبط با این رویداد مهم سال 1388 ایران اسلامی خواهد رفت.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» به نقل از روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، ستاد برگزاری سومین دوره جشنواره بینالمللی سینما حقیقت از عموم مستندسازان، دانشجویان سینما و سایر علاقمندان دعوت بهعمل میآورد تا با ساخت مستندهای کوتاه پیرامون انتخابات ریاست جمهوری، حضور گسترده اقشار مختلف ایران اسلامی در این رویداد مهم سیاسی و اجتماعی کشور را به تصویر کشیده و از منظر بخش ویژه «موضوع: انتخابات» جشنواره بینالمللی سینما حقیقت، به معرض دید و قضاوت عموم شرکتکنندگان ایرانی و خارجی جشنواره بگذارند.
مدت زمان آثار مستندی که مورد پذیرش بخش ویژه «موضوع: انتخابات» جشنواره سینما حقیقت قرار خواهند گرفت، حداکثر 10 دقیقه بوده و قطع آن نیز میبایست miniDV ، DV ، DVcam ، Betacam یا HD باشد.
فیلمهای مستند ارسالی به دبیرخانه جشنواره، توسط یک هیات انتخاب حرفهای مورد بازبینی قرار گرفته و آثار منتخب در بخش رقابتی «موضوع: انتخابات» به نمایش عمومی درخواهند آمد.
ضمن اینکه ستاد جشنواره از تمامی کارگردانان آثار منتخب این بخش از سراسر ایران دعوت بهعمل خواهد آورد تا ضمن شرکت در جشنواره و برنامههای مختلف آن (با فراهمآوردن شرایط اسکان و پذیرایی و ...) در ورکشاپهای آموزشی جشنواره که با حضور مدرسان برجسته ایرانی و خارجی برگزار خواهد شد نیز حضور بههم رسانند.
عموم علاقمندان حداکثر تا تاریخ 15 تیرماه 1388 فرصت دارند یک نسخه DVD از اثر خود [با موضوع دهمین انتخابات ریاست جمهوری ایران] را برای بازبینی اولیه به دبیرخانه جشنواره بینالمللی سینما حقیقت به نشانی: تهران، خیابان سهروردی شمالی، میدان شهید قندی، شماره 15، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، طبقه اول ارائه کنند.
برگزیدگان بخش مسابقه ایران در 20 رشته مختلف، شب گذشته در مراسم اختتامیه ششمین جشنواره بینالمللی پویانمایی تهران معرفی شدند.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» به نقل از روابط عمومی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، هیات داوران بخش مسابقه ایران اسامی برگزیدگان رشتههای مختلف را به شرح زیر اعلام کرد:
تندیس طلایی فیلم اول به مرد جوان و خیاط حیله گر به کارگردانی راشین خیریه
تندیس نقرهای فیلم دوم به گرگ و میش به کارگردانی محمدعلی سلیمانزاده
تندیس برنز فیلم سوم به در خانه ما به کارگردانی مریم کشکولی نیا
تندیس طلایی بهترین فیلم با موضوع کودک و نوجوان به بارون میاد جرجر به کارگردانی مهین جواهریان
تندیس طلایی بهترین اثر دانشجویی به داستان سفال به کارگردانی مریم بیانی
تندیس طلایی بهترین اثر تلویزیونی به دروغی که از دروازه تو نمی آید به کارگردانی بابک نظری
تندیس طلایی بهترین اثر تبلیغی به شامپو بچه گلرنگ به کارگردانی محمد خیراندیش
تندیس نقره ای بهترین فیلم تجربی به خرمالو به کارگردانی فرشید شفیعی
تندیس طلایی بهترین فیلمنامه به چرا سگها از گربه متنفرند؟ به کارگردانی لیدا فضلی
تندیس طلایی بهترین پویانما به قصههای یک خطی 2 به کارگردانی بهزاد فراهت
تندیس طلایی بهترین فضاسازی به تنهایی به کارگردانی مهرداد شیخان
تندیس طلایی بهترین موسیقی به عباس دبیردانش برای فیلم بارون میاد جرجر
تندیس طلایی بهترین صداگذاری به فرهاد علیزاده برای فیلم آن کس که مادر است
تندیس طلایی بهترین اثر بلند به افسانه ماردوش 2 به کارگردانی حسین مرادی زاده
جایزه ویژه هیات داوران به فیلم لابیرنت به کارگردانی امید خوش نظر
همچنین به فیلمهای دانشمندان بزرگ ابن مقفع به کارگردانی فرخ یکدانه، گلها به کارگردانی مینو جان محمدی، قصه کوچک ما به کارگردانی آمنه اسلامی، هزار و یک شب به کارگردانی هدا مسعودی و عاشورائیان به کارگردانی ناهید صمدی امین دیپلم افتخار تعلق گرفت.
|
«پويش دعوت از خاتمي» از ايرانيان هنرمند، خوشذوق و دانشور حامي خاتمي دعوت ميكند فرآوردههاي هنري خود را در زمينه موضوعاتي كه به نحوي به «خاتمي» و «حمايت از نامزدي او» مربوط ميشود براي «موج سوم» ارسال كنند.
گاه اثري هنري يا ادبي بسيار بيش از نيرومندترين استدلالات خشك عقلاني در اقناع مخاطب و انگيختن او مؤثر ميافتد. اگر شما هم معتقديد خاتمي بايد بيايد و در زمينهاي هنري و ادبي ذوق و مهارتي داريد، با توليد فرآوردههاي هنري و فرهنگي تأثيرگذار، خاتمي، نخبگان سياسي و غيرسياسي و هموطنانتان را به ميزان بيشتري با هدف پويش (افزايش احتمال نامزدي خاتمي) همراه كنيد و براي تلاش در جهت دستيابي به اين هدف نيكو، بر انرژي و انگيزه آنها بيفزاييد.
اين فرآوردهها از نماهنگ و گزارشهاي ويديويي و كليپهاي زير دودقيقهاي و انيميشن و اسلايدهاي تبليغاتي و انگيزاننده گرفته تا ترانهسرايي و آهنگسازي و كاريكاتور و قطعات ادبي و طنز را شامل ميشود. كليپها و گزارشهاي ويديويي زير دوقيقهاي نيز از گزارشهاي جدي يا طنز مردمي تا آثار هنري ويديويي كوتاه را در بر ميگيرد.
فايل يا لينك فرآورده توليدشده خود را به همراه مشخصات و يك قطعه عكستان از طريق پست الكترونيك به آدرس art@mowj.ir ارسال كنيد. انشاءالله فرآوردههايي كه از كيفيت لازم برخوردار باشند به نام خودتان در بخش فرآوردههاي هنري و چندرسانهاي سايت «موج سوم» كه به زودي راهاندازي ميشود منتشر خواهند شد و احتمالاً در جشنواره مجزايي در كنار ديگر آثار هنري و برگزيده به نمايش درخواهند آمد و به رويت سيدمحمد خاتمي نيز خواهند رسيد.
خوشبختانه مخاطب مستقيم اين فرآوردههاي هنري در سايت «موج سوم» بسيار بيش از انتظار اعضاي «پويش» بودهاست و انشاءالله آثار ارساليتان توسط تعداد زيادي از هموطنانتان ديده خواهد شد و مؤثر خواهد افتاد. گفتنياست كه گزارشهاي ويديويي موجود در سايت «موج سوم» و ترانه «خاتم انگشتر ایران» تاكنون توسط دهها هزار ايراني دانلود شدهاست و فرآوردههاي هنري ديگري نيز توسط «پويش دعوت از خاتمي» سفارش دادهشدهاست و به زودي در همين پايگاه به نمايش در خواهد آمد.
«پويش (كمپين) دعوت از خاتمي» حركتي مستقل و با امكاناتي بسيار محدود است و سرمايهاي جز اعضا و مخاطبان خود ندارد. با توليد و ارسال آثار خود به ما بپيونديد و ما را در نيل به هدفمان ياري كنيد. استقبال دور از انتظار صدها وبلاگنويس از فراخوان يادداشتنويسي و وبلاگنويسيِ «پويش دعوت از خاتمي»، ما را به دريافت آثار هنري ارزشمند شما ايرانيان ايراندوست و طالب اصلاح اميدوار ميكند
- افراد مشهور فروردین ماه: فریدون جنیدی ( شاهنامهپژوه و نویسندهٔ ایرانی) ، بنی صدر (رییس جمهور پیشین ایران) ، علی دایی (بازیکن فوتبال) ، زلمی خلیلزاد (نماینده دولت بوش در سازمان ملل با تبار افغانستانی) ، محمد علی فردین (بازیگر ایرانی) ، مجید مجیدی (کارگردان ایرانی) ، محمدعلی کشاورز (بازیگر ایرانی) ، خسرو شکیبایی (بازیگر ایرانی) ، ژاله علو (بازیگر ایرانی) ، چارلی چاپلین (هنرپیشه انگلیسی)، بیتا فرحی (هنرپیشه ایرانی) ، پوران درخشنده (کارگردان ایرانی) ، علیرضا افتخاری (خواننده ایرانی) ، رخشان بنیاعتماد (کارگردان ایرانی) ، مارلون براندو (هنرپیشه آمریکایی)، یزدان ( شکافنده اتم )؛ بیسمارک (صدراعظم آلمان)، ژوزف پولیتزر (روزنامه نگار آمریکایی)، هنری جیمز (نویسنده آمریکایی)، ونسان ونگوک (نقاش هلندی)، نیکیتا خروشچوف (نخست وزیر سابق روسیه) و تنسی ویلیامز (نویسنده آمریکایی) ، مریلا زارعی ( هنرپیشه ایرانی ) محمد رضا گلزار (هنرپیشه ایرانی) ، خشایار اعتمادی (خواننده ایرانی)
- افراد مشهور اردیبهشت ماه: عمر خیام (ریاضیدان و اخترشناس ایرانی) ، دکتر محمّد معین (ادیب ایرانی) ، سیمین دانشور (شاعر ایرانی) ، قیصر امینپور (شاعر ایرانی) ، غلامحسین بنان (خواننده ایرانی) ، رهی معیری (شاعر ایرانی) ، فریماه فرجامی (بازیگر ایرانی) ، پرویز مشکاتیان (نوازنده ایرانی) ، اندی (خواننده ایرانی) ، آرش لباف (خواننده ایرانی) ، رضا عطاران (بازیگر ایرانی) ، بهنوش بختیاری (بازیگر ایرانی) ، آندره آغاسی (تنیسور امریکایی) ، همایون شجریان (خواننده ایرانی) ، آتوسا پور کاشیان (استاد بزرگ شطرنج) ، اونوره دوبالزاک (نویسنده فرانسوی)، ویلیام شکسپیر (نمایشنامه نویس انگلیسی)، برتراند راسل (فیلسوف و نویسنده انگلیسی)، ولادمیر ناباکف (نویسنده روس)، یوهان برامس (آهنگساز آلمانی)، سالوادور دالی (نقاش اسپانیایی)، هری ترومن (رئیس جمهور آمریکا)، روبسپیر (انقلابی فرانسوی)، کاترین کبیر (ملکه روسیه)، الیور کرامول (رهبرانقلابی انگلیس)، نانسی عجزم (خواننده لبنانی) ، ملکه الیزابت دوم (ملکه انگلیس)، هیتلر (دیکتاتور آلمانی)، زیگموند فروید (روانشناس اتریشی)، هنری فوندا (هنرپیشه آمریکایی)، گری کوپر (هنرپیشه آمریکایی) و ارسون ولز (کارگردان آمریکایی) ، سعید شهروز (خواننده ایرانی) ، پویا امینی (بازیگر ایرانی) ، جواد کاظمیان (فوتبالیست ایرانی) ، فریدون زندی (فوتبالیست ایرانی) .
- افراد مشهور خرداد ماه: عزت الله انتظامی (بازیگر ایرانی) ، ابی (خواننده ایرانی) ، احمد ظاهر (مشهورترین خواننده افغانستان) ، محسن مخملباف (کارگردان ایرانی) ، محمدرضا شریفینیا (بازیگر ایرانی) ، امین حیایی (بازیگر ایرانی) ، رضا کیانیان (بازیگر ایرانی) ، جواد رضویان (بازیگر ایرانی) ، هادی ساعی (قهرمان تکواندو المپیک از ایران) ، شیرین عبادی (وکیل دادگستری ایرانی) ، امامعلی حبیبی (قهرمان کشتی ایران) ، فرهاد مجیدی (فوتبالیست ایرانی) ، سعید نفیسی (نویسنده و شاعر ایرانی) ، عباس یمینی شریف (شاعر و ادیب ایرانی) ، جلیل شهناز (نوازنده ایرانی) ، محمد محیط طباطبایی (اندیشمند و روزنامه نگار ایرانی) ، احمدرضا عابدزاده (بازیگر و مربی فوتبال ایرانی) ، وحید طالبلو (فوتبالیست ایرانی) ، مژده شمسایی (بازیگر ایرانی) ، پرستو گلستانی (بازیگر ایرانی) ، کمند امیرسلیمانی (بازیگر ایرانی) ، مهناز افشار (بازیگر ایرانی) ، مژده شمسایی (بازیگر ایرانی) ، شهره لرستانی (بازیگر ایرانی) ، والت ویتمن (شاعر آمریکایی)، تامس هاردی (نویسنده انگلیسی)، فرنسواز ساگان (نویسنده فرانسویی)، یان فلمینگ (نویسنده انگلیسی)، پول گوگن (نقاش فرانسوی)، مریلین مونرو (هنرپیشه آمریکایی) ، جان.اف کندی (رئیس جمهور آمریکا).
- افراد مشهور تیر ماه: علی حسینی خامنهای (رهبر فعلی ایران) ، علیاکبر ولایتی (وزیر خارجه پیشین ایران) ، ولادیمیر پوتین (رییس جمهور سابق روسیه) ، محمد داود خان (اولین رییس جمهور افغانستان) ، سیمین بهبهانی (شاعر ایرانی) ، صمد بهرنگی (نویسنده ایرانی) ، صادق چوبک (نویسنده ایرانی) ، داود رشیدی (بازیگر ایرانی) ، عباس کیارستمی (کارگردان ایرانی) ، سهراب شهید ثالث (کارگردان ایرانی) ، ثریا اسفندیاری بختیاری (همسر دوم محمدرضا شاه پهلوی) ، روحانگیز سامینژاد (اولين هنر پيشه زن ايراني) ، فاطمه گودرزی (بازیگر ایرانی) ، شادی پریدر (نخستین استاد بزرگ شطرنج بانوان ایران) ، بي نظير بوتو (نخست وزیر پیشین پاکستان) ، محمود فکری (فوتبالیست ایرانی) ، عباس مرادی (دروازه بان بزرگ ایران)، مصطفی رحماندوست (شاعر ایرانی) ، نسرین مقانلو (بازیگر ایرانی) ، سحر ولد بیگی (بازیگر ایرانی) ، هدیه تهرانی (بازیگر ایرانی) ، رضا شفیعی جم (بازیگر ایرانی) ، گلشیفته فراهانی (بازیگر ایرانی) ، وحید هاشمیان (فوتبالیست ایرانی) ، نیوشا ضیغمی (بازیگر ایرانی) ، الناز شاکردوست (بازیگر ایرانی) ، ارنست همینگوی (نویسنده آمریکایی)، آن لیندبرگ (نویسنده آمریکایی)، ژان کوکتو (نویسنده فرانسوی)، هلن کلر (نویسنده آمریکایی)، مارک شاگال (نقاش روس)، رامبراند (نقاش هنلدی)، مارسل پروست (نویسنده فرانسوی)، اینگمار برگمن (نویسنده و کارگردان سوئدی)، لویی آرمسترانگ (نوازنده جاز آمریکایی)، راکفلر (سرمایه دار آمریکایی)، ژولیوس سزار (سردار روم)، جان گلن (فضانورد آمریکایی)، جینالو لوبریجیدا (هنرپیشه ایتالیایی) و هنری هشتم (پادشاه فرانسه).
- افراد مشهور مرداد ماه: محمود دولتآبادی (نویسنده ایرانی) ، علی حاتمی (کارگردان ایرانی) ، انوشیروان روحانی (آهنگساز ایرانی) ، عارف عارفکیا (خواننده ایرانی) ، شقایق فراهانی (بازیگر ایرانی) ، حسن جوهرچی (بازیگر ایرانی) ، داریوش فرضیایی"عمو پورنگ" (بازیگر ایرانی) ، منیرو روانیپور (نویسنده ایرانی) ، امین تارخ (بازیگر ایرانی) ، پوپک گلدره (بازیگر ایرانی) ، رضا صادقی (خواننده ایرانی) ، مهدی مهدوی کیا (فوتبالیست ایرانی) ، محمد خانی (استاد اینترنت)، داریوش ارجمند (بازیگر ایرانی) ، امین زندگانی (بازیگر ایرانی) ، آلدوس هاکسلی (نویسنده آمریکایی)، جورج والتر اسکات (نویسنده اسکاتلندی)، جان گالز ورثی (نویسنده آمریکایی)، جورج برنارد شاو (نویسنده انگلیسی)، دوروتی پارکر (نویسنده انگلیسی)، کارل گوستاو یونگ (روانشناس سوئیسی)، آلفرد هیچکاک (کارگردان انگلیسی)، موسیلینی (دیکتاتور ایتالیایی)، فیدل کاسترو (رهبر انقلابی کوبا)، ناپلئون بناپارت (پادشاه فرانسه) و لوسیل بال (کمدین آمریکایی).
- افراد مشهور شهریور ماه: روحالله مصطفوی موسوی خمینی (رهبر پیشین ایران) ، اکبر هاشمی رفسنجانی(رییس جمهور پیشین ایران) ، مرتضی آوینی (نویسنده و کارگردان مستند ایرانی) ، دمیتری مدودف (رییس جمهور روسیه) ، احمدشاه مسعود (فرمانده مبارزین افغانستان) ، تهمینه میلانی (کارگردان ایرانی) ، فریدون مشیری (شاعر ایرانی) ، غلامرضا تختی (ورزشکار ایرانی) ، عهدیه (خواننده ایرانی) ، قادر میزبانی (قهرمان دوچرخه سواری ایران) ، علیرضا دبیر (قهرمان کشتی ایران) ، مهدی شجاعی (نویسنده ایرانی) ، هوشنگ مرادی کرمانی (نویسنده ایرانی) ، کیومرث صابری فومنی (طنز نویس ) ، اکبرعبدی (بازیگر ایرانی) ، پارسا پیروز فر (بازیگر ایرانی) ، امین زندگانی (بازیگر ایرانی) ، نیکی کریمی (بازیگر ایرانی) ، حسام نواب صفوی (بازیگر ایرانی) ، مجید صالحی (بازیگر ایرانی) ، امیر تاجیک (بازیگر ایرانی) ، جواد نکونام (فوتبالیست ایرانی) ، حسین پناهی (بازیگر و شاعر ایرانی) ، شهلا ریاحی (بازیگر ایرانی) ، بنیامین بهادری (خواننده ایرانی) ، تئودور رایزر (نویسنده آمریکایی)، گوته (شاعر آلمانی)، دی.اچ لارنس (داستان نویس انگلیسی)، قوام نکرومه (سیاستمدار غنایی)، ملکه الیزابت اول (ملکه انگلستان)، جوزف کندی (سیاستمدار آمریکایی)، لیندون جانسون (رئیس جمهور آمریکا)، ویلیام هوارد تافت (رئیس جمهور آمریکا)، لئونارد برنشتاین (آهنگساز آمریکایی)، اینگرید برگمن (هنرپیشه سوئدی)، سوفیا لورن (هنرپیشه ایتالیایی)، الیاکازان (کارگردان آمریکایی)، هنری فورد (مدیرکارخانه ماشین سازی) و پیتر سلرز (هنرپیشه انگلیسی).
- افراد مشهور مهر ماه: منوچهر آتشی (شاعر ایرانی) ، محمدرضا شَفیعی کَدکَنی (شاعر ایرانی) ، سهراب سپهری (شاعر ایرانی) ، محمد رضا شجریان (خواننده ایرانی) ، فرح دیبا (ملکه سابق ایران) ، محمد خاتمی (رییس جمهور پیشین ایران) ، علی پروین (بازیکن و مربی فوتبال ایرانی) ، فردریش نیچه (فیلسوف و نویسنده آلمانی) ، محمد ظاهرشاه (آخرین پادشاه افغانستان) ، بیل کلینتون (رییس جمهور پیشین آمریکا) ، سامویل خاچیکیان (کارگردان ایرانی) ، ابراهیم گلستان (نویسنده و کارگردان ایرانی) ، علی مصفا (بازیگر ایرانی) ، مهتاب کرامتی (بازیگر ایرانی) ، کریس دیبرگ (خواننده ایرلندی) ، پوری بنایی (بازیگر ایرانی) ، الهام حمیدی (بازیگر ایرانی) ، جیمی کارتر (رییس جمهور پیشین آمریکا) ، باران کوثری (بازیگر ایرانی) ، عادل فردوسی پور ( مجری تلویزیون ایرانی) ، گلی ترقی (نویسنده ایرانی) ، تامس ولف (نویسنده آمریکایی)، اسکار وایلد (نمایشنامه نویس ایرلندی)، فردریش نیچه (فیلسوف آلمانی)، گراهام گرین (نویسنده انگلیسی)، ویلیام فاکتر (نویسنده آمریکایی)، یوجین اونیل (نمایشنامه نویس آمریکایی)، تی.سی الیوت (نویسنده انگلیسی)، آیزنهاور (رئیس جمهور آمریکا)، جورج.سی اسکات (هنرپیشه آمریکایی)، بریژیت باردو (هنرپیشه آمریکایی)، سر والتر رالی (شاعر انگلیسی)، جی.بی راین (روانشناس آمریکایی)، مهاتما گاندی (رهبر ملی هند)، لویی فیلیپ (پادشاه فرانسه)، فرانتس لیست (آهنگساز مجار)، مارچلو ماسترویانی (هنرپیشه ایتالیایی) و چارلتون هستون (هنرپیشه آمریکایی).
- افراد مشهور آبان ماه: محمد حسینی بهشتی (ریاست پیشین دیوانعالی ایران) ، علامه اقبال لاهوری (اندیشمند و شاعر هندی) ، نیما یوشیج (شاعر ایرانی) ، علی تجویدی (موسیقیدان ایرانی) ، آیدین آغداشلو (نقاش ایرانی) ، بانو دلکش (خواننده ایرانی) ، گلبدین حکمتیار (از جنگ سالاران افغانستان) ، فاطمه معتمد آریا (بازیگر ایرانی) ، آتنه فقیه نصیری (بازیگر ایرانی) ، مریم حیدر زاده (شاعر ایرانی) ، ویشکا آسایش (بازیگر ایرانی) ، علی کریمی (فوتبالیست ایرانی) ، شیلا خداداد (بازیگر ایرانی) ، ستار (خواننده ایرانی) ،احسان خواجهامیری (خواننده ایرانی) ، امید تاجیک (بزرگترن تاجر ایرانی)، فرانسوا میتران (رییس جمهور پیشین فرانسه ) ، ماری کوری (دانشمند فرانسوی) ، سالک (میکروبیولوژیست آمریکایی)، پابلو پیکاسو (نقاش اسپانیایی)، جورج.سی الیوت (نویسنده انگلیسی)، ایندیرا گاندی (رهبرملی هند)، جواهر لعل نهرو (رهبرملی هند)، ماری آنتوانت (ملکه فرانسه)، مارتین لوتر (کشیش آلمانی بنیانگذار مذهب پروتستان)، رابرت کندی (سناتور آمریکایی)، چیانگ کای چک (رهبرچین)، تئودور روزولت (رئیس جمهور آمریکا)، شارل دوگل (ژنرال فرانسوی) و ریچارد برتون (هنرپیشه انگلیسی).
- افراد مشهور آذر ماه: داریوش مهرجویی (کارگردان ایرانی) ، علی شریعتی (اندیشمند و متفکر ایرانی) ، جمشید مشایخی (بازیگر ایرانی) ، مهتاب نصیر پور (بازیگر ایرانی) ، داریوش فرهنگ (کارگردان و بازیگر ایرانی) ، محمدتقی بهار (شاعر و سیاستمدار ایرانی) ، جلال آلاحمد (نویسنده ایرانی) ، لاله اسکندری (بازیگر ایرانی) ، بهاره رهنما (بازیگر ایرانی) ، امید زندگانی (بازیگر ایرانی) ، ناصر حِجازی ( بازیکن و مربی فوتبال) ، بهاره رهنما (بازیگر ایرانی) ، علی صادقی (بازیگر ایرانی) ، مارک تواین (نویسنده آمریکایی)، بتهوون (آهنگساز آلمانی)، جان آزبرن (نویسنده انگلیسی)، وینستون چرچیل (نخست وزیر انگلیس)، والت دیسنی (تهیه کننده فیلم های کارتون آمریکایی)، فرانک سیناترا (هنرپیشه آمریکایی)، پاپ ژان پل سیزدهم (رهبر کاتولیک های جهان) و جان میلتون (شاعر انگلیسی).
- افراد مشهور دی ماه: فردوسی (بزرگترین حماسه سرایی تاریخ) ، ارد بزرگ (اندیشمند و متفکر ایرانی) ، ایرج جنتی عطایی (شاعر ایرانی) ، جبران خلیل جبران (اندیشمند و شاعر لبنانی) ، فروغ فرخزاد (شاعر ایرانی) ، حامد کَرزی (رییس جمهور افغانستان) ، حسین الهی قمشهای (سخنور و نویسنده ایرانی) ، احمد محمود (نویسنده ایرانی) ، کتایون ریاحی (بازیگر ایرانی) ، کریستین امانپور (گزارشگر تلویزیونی در آمریکا از تبار ایرانی) ، ترانه علیدوستی (بازیگر ایرانی) ، فریبا کوثری (بازیگر ایرانی) ، ناصر عبداللهی (خواننده ایرانی) ، ماهایا پطروسیان (بازیگر ایرانی) ، حدیث فولادوند (بازیگر ایرانی) ، افسانه بایگان (بازیگر ایرانی) ، مریم زندی (عکاس ایرانی) ، رامبد جوان (بازیگر ایرانی) ، محمد رضا فروتن (بازیگر ایرانی) ، فرهاد مهراد (خواننده ایرانی) ، رضا رویگری (خواننده ایرانی) ، بهرام بیضایی (کارگردان ایرانی) ، رزیتا غفاری (بازیگر ایرانی) ، ژاندارک (زن انقلابی فرانسوی)، رودیارد کیپلینگ (نویسنده انگلیسی)، لویی پاستور (شیمیدان فرانسوی)، ادگار آلن پور (نویسنده آمریکایی)، کارل سند برگ (شاعر آمریکایی)، آلبرت شوایتزر (پزشک و فیلسوف فرانسوی)، یوهان کپلر (ستاره شناس آلمانی)، بنجامین فرانکلین (نویسنده و سیاستمدار آمریکایی)، مائوتسه تونگ (رهبر انقلابی چین)، هنری ظمیلر (نویسنده آمریکایی)، ایزاک نیوتن (دانشمند انگلیسی)، ریچارد نیکسون (رئیس جمهور سابق آمریکا)،مارتین لوترکینگ (رهبرسیاهان آمریکا)، اواگاردنر (هنرپیشه آمریکایی) و همفری بوگارت (هنرپیشه آمریکایی).
- افراد مشهور بهمن ماه: خسرو گلسرخی ( شاعر و مبارز ایرانی) ، صادق هدایت (نویسنده ایرانی) ، سیروس قایقران (فوتبالیست ایرانی) ، محمود فرشچیان (مینیاتوریست ایرانی) ، علی نصیریان (بازیگر ایرانی) ، علیرضا خمسه (بازیگر ایرانی) ، علیرضا عصار (خواننده ایرانی) ، تورج نگهبان (ترانه سرای ایرانی) ، علیرضا عصار (خواننده ایرانی) ، افشین قطبی (مربی فوتبال ایرانی) ، احسان حدادی (پرتابگر دیسک ایرانی)، شهاب حسینی (بازیگر ایرانی) ، سمیرا مخملباف (کارگردان ایرانی) ، رویا نونهالی (بازیگر ایرانی) ، دمیتری مندلیف (شیمیدان روس) ، شَهرنوش پارسیپور (نویسنده ایرانی) ، بزرگ علوی ( نویسنده ایرانی) ، ادیسون (مخترع آمریکایی)، گالیله (دانشمند ایتالیایی)، حسن اعرابی (پویا)، فرانسیس بیکن (فیلسوف انگلیسی)، چارلز داروین (طبیعیدان انگلیسی)، لنگستن هیوز (نویسنده آمریکایی)، سامرست موآم (نویسنده انگلیسی)، چارلز دیکنز (نویسنده انگلیسی)، پرلمان (نویسنده آمریکایی)، پل نیومن (هنرپیشه آمریکایی)، کیم نواک (هنرپیشه آمریکایی)، کلارک گیبل (هنرپیشه آمریکایی)، جیمز دین (هنرپیشه آمریکایی)، فرانکلین روزولت (رئیس جمهور سابق آمریکا)، آبراهام لینکلن و رونالد ریگان(روسای جمهور سابق آمریکا) ، ملک عبدالله دوم (پادشاه اردن) .
میلیونر زاغه نشین ساخته دنی بویل با دریافت هشت جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی، پیشتاز مطلق هشتاد و یکمین دوره جوایز آکادمی شد.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» این فیلم که داستان آن در بمبئی میگذرد، جوایز بهترین فیلمنامه اقتباسی، موسیقی، ترانه، تدوین، فیلمبرداری و میکس صدا را نیز دریافت کرد.
جوایز بهترین بازیگر نقش اول مرد و زن نیز به ترتیب به شان پن برای میلک و کیت وینسلت برای کتابخوان اهدا شد.
میلک ساخته گاس ونسنت علاوه بر دریافت جایزه بازیگری، اسکار بهترین فیلمنامه اریژینال را نیز برای داستین لنس بلک به همراه آورد.
هیث لجر بازیگر نقش ژوکر در فیلم شوالیه سیاه که سال پیش درگذشت، همان طور که پیشبینی میشد، جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به نام خود ثبت کرد.
پنهلوپه کروز نیز برای بازی در فیلم ویکی کریستینا بارسلونا وودی آلن اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برد.
وال-ای محصول پیکسار جایزه بهترین انیمیشن بلند را برد و از دو انیمیشن دیگر یعنی کونگفو پاندا و بولت پیش گرفت.
موقعیت عجیب بنجامین باتن که در سیزده رشته نامزد اسکار بود و از این نظر بالاتر از سایرفیلمها ایستاده بود، سه جایزه بهترین طراحی صحنه، گریم و جلوههای ویژه را دریافت کرد.
شوالیه سیاه پرفروشترین فیلم سال هم علاوه بر جایزه بازیگری، اسکار بهترین تدوین صدا را به خود اختصاص داد. جایزه بهترین طراحی لباس نیز به فیلم دوشس رسید.
اما انتخاب اعضای آکادمی در رشته بهترین فیلم خارجی دور از انتظار بود و در حالی که پیشبینی میشد والس با بشیر این جایزه را بگیرد، فیلم ژاپنی درگذشتنها اسکار گرفت.
برگزار کنندگان اسکار، برنامه ویژهای را برای اعلام برندگان جوایز بهترین بازیگر زن و مرد تدارک دیده بودند و هنگام معرفی نامزدهای این دو رشته، پنج بازیگر زن و مرد که پیش از این اسکار برده بودند، روی صحنه ظاهر شدند و هر کدام درباره یکی از نامزدها صحبت کردند.
رابرت دنیرو، آنتونی هاپکینز، ادرین برودی، بن کینگزلی و مایکل داگلاس از بازیگران مرد و سوفیا لورن، شرلی مکلین، نیکول کیدمن، هالی بری و ماریان کوتیار از بازیگران زن تقدیر کردند.
شان پن پس از دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد که دومین اسکارش بود، پس از تشکر از کسانی که در ایفای نقش هاروی میلک به او کمک کرده بودند، از میکی رورک رقیب خود تقدیر کرد و او را «برادر» خود خواند.
هنگام اهدای جایزه بهترین فیلم در پایان مراسم به تهیه کننده فیلم میلیونر زاغهنشین، سایر برندگان این فیلم و بازیگران آن روی صحنه آمدند و موفقیت بزرگ این فیلم را جشن گرفتند. هنگام اهدای جایزه موسیقی و ترانه نیز، در حضور ای.آر رحمان که این دو اسکار را برد، گروه موسیقی هندی روی صحنه برنامه اجرا کرد.
اسکار جین هرشولت برای فعالیتهای انسان دوستانه نیز توسط ادی مورفی به جری لویس اهدا شد.
فیلم کوتاه سرزمین اسباببازی ساخته یوچن الکساندر فریدانک، فیلمساز آلمانی جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه را به خود اختصاص داد.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» این فیلم با پیشی گرفتن از رقبای ایرلندی، دانمارکی، آلمانی و فرانسوی خود موفق به کسب جایزه شد.
مرد روی سیم ساخته جیمز مارش درباره عبور فیلیپ تی ماجراجوی فرانسوی از روی یک سیم میان برجهای دوقلوی نیویرک در دهه 1970 اسکار بهترین مستند بلند را از آن خود کرد. پتی هنگام اهدای جایزه به مارش و همکارش، روی صحنه ظاهر شد و برای حاضران صحبت کرد.
لبخند بزن پینکی ساخته مگان میلان که درباره یک دختربچه هندی است، جایزه بهترین مستند کوتاه اسکار 2009 را به خود اختصاص داد.
اعضای آکادمی انیمیشن ژاپنی قطعات عشق، قسمت اول ساخته کانیو کاتو را نیز به عنوان برنده اسکار بهترین انیمیشن کوتاه معرفی کردند.
نکته جالب توجه درباره رشتههای مستند و کوتاه هشتاد و یکمین جوایز اسکار، موفقیت فیلمسازان غیر آمریکایی بود.
خبرگزاري فارس: مدير كل فرهنگ و ارشاد اسلامي لرستان گفت: هشت اثر در بخش فيلم كوتاه، يك اثر در بخش فيلمنامه و يك اثر هم در بخش عكس از آثار راهيافته به جشنواره منطقهاي سينماي جوان دزفول هستند.

عارف علوي پيش از ظهر امروز در گفتگو با خبرنگار فارس در خرم آباد افزود: در بخش فيلم كوتاه، شاخههاي نياز از بتول بيرانوند، عصر طلايي از اعظم مرادي، دستان سبز از فردوس خسروي نژاد، زيارت از فروزان شيرزادي، از نگاه هم از پروين مراحمي، فرسنگها سنگ از ناصر ناصرپور، خورشيدهاي بي غروب و انقلاب سنگ از محسن مرادي و در بخش فيلمنامه انعكاس از شمسالدين آروند و يك دم از محمد مولا در بخش عكس در هشتمين جشنواره منطقهاي سينماي جوان دزفول حضور مييابند.
وي اظهار داشت: هشتمين جشنواره منطقهاي دزفول با حضور استانهاي لرستان، خوزستان، اصفهان، ايلام، قم، كرمانشاه، بوشهر، چهار محال و بخيتاري و كهگيلويه و بويراحمد اسفند ماه امسال برگزار ميشود.
علوي در ادامه به راه يافتن فيلم كوتاه گريه از هنرمند جوان لرستاني به ششمين جشنواره بينالمللي فيلم صد خبر داد و گفت: فيلم صد ثانيهاي گريه به كارگرداني محسن آزادي هنرمند جوان لرستاني در بخش اجتماعي با محور حوادث و بلايا به ششمين جشنواره بينالمللي فيلم صد راه يافت.
مدير كل فرهنگ و ارشاد اسلامي لرستان گفت: ششمين جشنواره سراسري و نخستين جشنواره بين المللي فيلم صد به همت حوزه هنري استان تهران و با مشاركت بانك مركزي و سازمان جوانان هلال احمر جمهوري اسلامي ايران اول و دوم اسفند ماه در تهران برگزار ميشود.
************************************************************
منبع : سینمافردا - مجتبی شاهسوند
وقت آن رسیده است كه در كشور ما نیز جایگاه و تعریف سینمای مستند را، به شكل واقعی آن، ارج نهیم و فیلم¬هایی را كه برچسب مستند بر خود دارند، ارزیابی كنیم و به منظور فهم مطالب، دوباره در جستجوی معنی دقیق مستند برآییم

- سبك و نظریه ی مكاتب آلمانی
در طول سال های دهه ی دوم قرن 20، آلمان به تجربه ی دوران طلایی در سینما نایل شد؛ تجربه یی با دیدگاه ذهنی كه عمدتاً از طریق تركیبات بصری و حركت دوربین تحقق یافت. نهضت سینمای مستند آلمان دارای دو جزء متمایز بود: یكی «اكسپرسیونیسم» و دیگری «رئالیسم». هر كدام از این دو سبك، با رابطهی میان دید ذهنی داده ها و یافته های حسی خارجی سروكار داشته و به نهضتی مرتبط با هنر متصل بوده و همچنین، هر یك بر ماهیت دوگانه ی سینما تأكید داشت.
الف- اكسپرسیونیسم
این سبك سینمایی كه از سال 1919 تا 1924 بر صحنه ی سینمای جهان مسلط شد، با عواملی چون دكور، تركیبات بصری و نور، به تجربه پرداخت تا رسانای واقعیت های ذهنی باشد. فیلم های اكسپرسیونیستی در ظاهر با مقوله هایی چون دیوانگی، هویت، نیروهای شر و شیاطین سروكار داشته، اما علاوه بر این به جامعه ی آلمان نیز اشاراتی داشتند. در این فیلم ها نماد بسیار كاركرد داشت و هیجان و اضطراب، از مشخصه های این سبك سینمایی بودند.
ب- رئالیسم آلمانی
برخلاف فیلم های اكسپرسیونیستی، توجه آثار واقع گرا معطوف به جهان خارج است. این آثار سرشار از عوامل و بافت های واقعی بودند و دلمشغولی تازه یی را نسبت به پدیده های اجتماعی، به ویژه مسایل طبقات متوسط و پایین جامعه نشان می دادند.
«كراكوژ»، تئوریسین این سبك، تئوری «سینما - عینیت» را جایگزین «سینما - حقیقت» كرد. در این تئوری، اشیا، با عینیات در سینما به كار برده می شدند و این قبیل فیلم ها، سرشار از اشارات روانشناسانه ی اجتماعی - سیاسی بودند؛ دوربین در فضا همچون انسان، با تقلید شیوه ی حركت وی، حركت كرده و زاویه و فوكوس را به فراخور این فرض تغییر می دهد. در واقع در این سینما، دوربین به جای هم ذات شدن با تماشاگر، با بازیگر هم ذات پنداری می كند.
به طور كلی در این تئوری سینمای مستند، حساسیت به دوربین و توانایی آن در ضبط پیچیدگی ها و ظرایف روح انسانی، زیاد به چشم می خورد.
- مكاتب فرانسوی
الف- آوانگاردیسم
تجربه در این نهضت، مبتنی بر فرض و تئوری هایی بود كه با تئوری و موازین سبك های دیگر كاملاً تفاوت داشت. یكی از این فرضیات چنین بود كه فیلم مستند، باید بیان شخصی هنرمند باشد نه محصولی تجاری - صنعتی. فیلمسازان آوانگارد این عقیده را داشتند كه فیلم به اصل مفهوم ادراك تأكید می ورزد. آن ها تماشاگر را وادار می كردند تا آن چه را كه بر پرده ی سینما نقش بسته، ببیند، یعنی نه مفهوم نمای اشیا را، بلكه شكل بصری آن ها و الگوهای واقعی حركت از دیدگاه هنری را مشاهده كند.
ب- موج نو و تئوری های پس از آن
سبك «موج نو» آن گونه كه از نامش پیداست، یك جنبش سینمایی نبود، بلكه جایگاه گروهی از فیلمسازها بود كه در برخورد تئوریك با هم حتی تشابهاتی نیز نداشتند. موج نو، نتیجه ی تفكر و شرایط اقتصادی ویژه ی گروهی از كارگردانان بود كه اعتقاد داشتند جوانان در این تفكر جایگاهی نداشته و باید بسیار راه شاگردی طی كنند تا كارگردان و فیلمساز شوند. این جمع، طیف گسترده یی از گونه ها و انواع مستند را وارد سینمای مستند كردند.
- نئورئالیسم
«نئورئالیسم» جنبشی سینمایی بود كه در ایتالیا، بعد از جنگ جهانی دوم سربرافراشت و تمام سینمای ایتالیا، از اواخر دهه ی 1940 به بعد را در اختیار گرفت و فیلمسازان بسیاری را در سرتاسر دنیا تحت تأثیر خود قرار داد و انقلابی را در صنعت سینمای جهان به ثمر رساند.
نئورئالیسم، راه و روشی ارزشمند و معتبر را در ارایه ی تجربه ی دوران جنگ به معرض نمایش گذاشت و با مسایل اجتماعی پس از جنگ به كلنجار پرداخت. نئورئالیست ها نه تنها تئوریهای«سینما - چشم» و «سینما - حقیقت» را رد نكردند، بلكه آن ها را پایه و مبنای اصول خود قرار دادند.
این سینما، سینمایی بود كه فاشیست های ایتالیا و نازی های آلمان، آن را به عنوان قدرت سینما تلقی كرده و گونه ی مستند آن را هم به عنوان یك رسانه ی قدرتمند تبلیغاتی تشخیص داده و وقتی به قدرت رسیدند، این صنعت را بر تمامی صنایع مسلط كردند. در واقع، صنعت فیلم در این دوره بود كه به قدرت رسید و توانست انقلاب صنعتی را از نوع مكانیزه و با تحول در پایه و اصول آن، پایه-ریزی كند.
نئورئالیست ها عقیده داشتند كه فیلم مستند، واقعیت بیرونی همان محیط اطراف خودشان است كه از طریق كاوش در آلمان و فعالیت های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی آن محیط شكل گرفته و به داوری گذاشته میشود.
این فیلمسازان، كسانی بودند كه با مسایل جاری روز سروكار داشته، با آن ها دست و پنجه نرم میكردند و خود را عملاً متعهد و دخیل در آن مسایل می دانستند. آن ها سنت مستندهای انگلیسی و فیلمهای اكسپرسیونیستی روسی را از طریق ساختن آثار انتقادی كه ارزش های اجتماعی و اخلاقی را در خود حفظ كرده، دنبال می كردند و تلاششان در جهت ایجاد یك تحول نظام مند و اصول گرا در زخم های ریز و مزمن اطرافشان بود، چرا كه اعتقاد داشتند باید جلوی یك زخم كوچك را گرفت تا سرایت نكرده و تبدیل به زخم بزرگی نشود.
توجه آنان متوجه عواملی بود كه در تجربه ی زندگی روزمره، عادی تلقی می شوند. آن ها به رویدادهایی می پرداختند كه معمولاً جامعه، اجتماع و دولت، از كنارشان بی تفاوت گذر می كردند.
«زاواتینی» تئوری این سینما را این طور تفسیر می كند كه: «اگر نئورئالیسم بخواهد دارای ارزشی باشد، باید آن محرك اخلاقی را كه به آغاز نهضت شكل بخشیده، در طریقی استنادی و به صورت تحلیلی حفظ كند.
هیچ رسانه ی دیگری، طبیعت و بی همتایی سینمای مستند را در نشان دادن چیزهایی كه به اعتقاد ما ارزش نشان دادن دارند، آن هم به گونهیی كه هر روزه رخ می دهند، ندارند؛ چیزهایی كه ممكن است «یومیه» خوانده شوند، اما سینمای مستند آن ها را در حقیقی ترین زمان رویداد نشان میدهد. سینمای مستند همه چیز را در برابر خود دارد و هیچ رسانه ی دیگری، چنین امكانی برای شناساندن واقعیت ها به مردم ندارد.
قصه، تنها راهی برای پوشاندن شكست انسان است و تخیل موجود در آن، چیزی نیست جز تكنیكی در جهت اختلاف و نهادن فرمول های مرده بر حقایق اجتماعی زنده؛ چنین است كه آثار نئورئالیستی، هیچ گونه راه ساده و شسته و رفتهیی را برای حل مسایل اجتماعی مطرح شده ارایه نمی كنند. این فیلمها تقریباً هیچ گاه پایان خوش ندارند، چون ارایه ی پایان خوش، واقعیت را دروغ جلوه داده و نیاز به تحول بهموقع اجتماعی را كم بها جلوه می دهد. مردم عادی همواره در نقش همیشگی شان در زندگی، جلوی دوربین این فیلمسازان می رفتند و از حضور بازیگران در این گونه سینمای مستند، با این سبك، همواره جلوگیری می شد.
«فلینی» می گوید: «از نظر من مفهوم نئورئالیسم، نگریستن به واقعیت با دیدگانی صادق است، اما هر نوع واقعیت نه فقط واقعیت اجتماعی، بلكه واقعیت روح و روان، متافیزیكی، اقتصادی، سیاسی و هر آن چه انسان در درون خود دارد».
به اعتقاد ما، این سینمایی است كه می تواند تنها راهگشای بن بست سینمای مستند ایران و حتی سینمای اكران ایران لقب بگیرد، چرا كه این سینما، سینمای صادق، جست وجوگر و عمق محور است.
مستندسازی از نگاه مديريتی متمركز - بخش نخست
منبع : سینمافردا - مجتبی شاهسوند
وقت آن رسیده است كه در كشور ما نیز جایگاه و تعریف سینمای مستند را، به شكل واقعی آن، ارج نهیم و فیلم¬هایی را كه برچسب مستند بر خود دارند، ارزیابی كنیم و به منظور فهم مطالب، دوباره در جستجوی معنی دقیق مستند برآییم

مقدمه:
آشناترین و در عین حال مبهم ترین و غیرقابل فهم ترین اصطلاح در فرهنگ سینمایی، واژه ی «مستند» است كه به فیلم های سازمان یافته و نظام مند علمی، آموزشی، اكتشافی و گونه یی از برنامه های تلویزیونی اطلاق می شود. معنی مستند از نظر فیلمسازان گونه های مختلف و كارگردان هایی كه هدف مشخصی را دنبال می كنند و نیز از دیدگاه منتقدین و مورخین سینمای جهان، متفاوت است.
وقت آن رسیده است كه در كشور ما نیز جایگاه و تعریف سینمای مستند را، به شكل واقعی آن، ارج نهیم و فیلم هایی را كه برچسب مستند بر خود دارند، ارزیابی كنیم و به منظور فهم مطالب، دوباره در جست وجوی معنی دقیق مستند برآییم. به عنوان پیش فرض لازم است بدانیم مستند، اصطلاحی است كه فقط به فیلم های غیرتخیلی اطلاق می شود؛ به عبارت دیگر تمام فیلم های مستند، غیرتخیلی هستند، اما تمام فیلم های غیرتخیلی، مستند نیستند.
در سال 1948، اتحادیه ی جهانی فیلم های مستند، این نوع فیلم را به شرح زیر تعریف كرده است:
«تمام روش هایی كه برای ثبت هر واقعیت تفسیری، چه از صحنه ی واقعی و چه به كمك بازسازی صحنه های اصلی، بر روی نوار فیلم به كار می روند، مستندسازی نام دارند. فیلم مستند با متوسل شدن به استدلال و احساسات (برای ایجاد تحریك دلخواه) و با گسترش معلومات انسانی، در جهت برخورد واقعگرایانه با مسایل و یافتن راه حل آن ها در زمینه های اقتصادی، فرهنگی و روابط انسانی است».
جالب است بدانیم كه كلمه ی مستند (Documentary) اولین بار بهوسیله ی «جان گریرسون» برای توصیف فیلم «موآنا» (Muana) ساخته ی «رابرت فلاهرتی» به كار برده شد. گریرسون فیلم مستند را «تفسیر خلاق واقعیت» می داند، اما در عین حال اعتقاد دارد كه كلمه ی مستند دور از ذهن است.
«پیر لورنتز» كه سهم عمده یی در پیشرفت فیلمسازی مستند در آمریكا داشته است، فیلم مستند را «فیلمی حقیقی كه داستان گونه است» می داند.
«بازل رایت» می گوید: «فیلم مستند نوعِ بهخصوصی از فیلم نیست، بلكه به سادگی می توان گفت روش دست یافتن به اطلاعات عمومی است».
«ویلارد وان رایك» (فیلمساز شهره ی آمریكایی) می گوید: «فیلم مستند داستانی، فیلمی است كه در آن عوامل داستان، با نمایندگان نیروهای سیاسی یا اجتماعی برخورد می كنند و با خودِ شخصیت سیاسی یا اجتماعی روبه رو نمی شوند. بنابراین به جرئت می توان گفت فیلم مستند از بعدی قهرمانانه برخوردار است. هم چنین فیلم مستند داستانی نمی تواند قانونی جدید برای اجتماع وضع كند، اما فیلم های مستند اجتماعی، با مردم واقعی و موقعیت های حقیقی در عین واقعیت برخورد می كنند».
البته فیلمساز آمریكایی بنام، «فیلیپ دان»، فیلم مستند را از منظری دیگر نگاه می كند. او اعتقاد دارد: «فیلم مستند با طبیعت گوناگونش، سرشار از ابتكار و تجربه است و برخلاف تأكید همگان، ممكن است در این نوع فیلم از بازی هنرپیشه ها نیز استفاده شود! ممكن است از تخیل و فانتزی، یا حقیقت، در آن استفاده شود. احتمال دارد از حقه های سینمایی نیز بهره مند شویم».
اما اكثر فیلم های مستند در یك چیز مشترك اند: هر كدام از آن ها تحت فشار نیازهای محدودی قرار دارند. هر فیلم مستند به سلاح عقیده یی مجهز است كه سازنده ی آن در مغز خود دارد. در زمینه یی وسیع تر، فیلم مستند در خدمت تبلیغات صنعت و راهكارهای تجاری - صنعتی، همواره عامل ایجاد تحول و تغییرات اصولی به شمار می رود.
به عنوان حسن ختام این بخش، لازم است اشاره كنیم كوشش برای پیدا كردن تعریفی مناسب كه بتوان هنری را توصیف كرد، كاری مشكل و گاهی بی معنی است. هر یك از صاحب نظران یا منتقدین سینمایی برای دقیق جلوه دادن تعریف پیشنهادی خود، به توجیه واقعیت های موجود از دید هنرمندان و تكنیك آن ها می پردازند؛ البته تعاریف، برای تقسیم بندی ها و تشخیص تفاوت های موجود كارسازند و قطعاً هر كسی می تواند این تفاوت ها را هر قدر كه بخواهد، دقیق ارزیابی كند، اما آنچه مسلم است و تفاوت اصلی سینمای مستند با سینمای تخیلی و داستانی اطلاق می گردد، این است كه فیلم مستند به جای تخیل، به توصیف حقایق می پردازد. سازنده ی فیلم مستند، دوربین خود را به روی اشخاص، رابطهها و موقعیتهای واقعی متمركز كرده و كوشش می كند تا تفسیر جامعی از آنها به عمل آورد.
بهطور كلی شاید بتوان گفت فیلم غیرتخیلی مستقیماً تحت تأثیر وضع اجتماعی بوده و بر مبنای آموزش، فرهنگ، اقتصاد، اجتماع و سیاست استوار است. بعضی اوقات یك مشكل، گاهی یك بحران و زمانی یك شخص و یا یك حادثه ی مهم، موضوع فیلم مستند را تشكیل می دهند و صحنه-های حقیقی با آدمهای واقعی كه لباس، دكور و بهطور كلی سناریوی آن ها از پیش تنظیم شده باشد، در آن جایگاهی ندارند.
در فیلم مستند، خطی از مطرح كردن مشكل تا رسیدن به راه حل علمی و منطقی دنبال می شود. مدت زمان این نوع فیلم ها 30 دقیقه است، اما برخی از آن ها كم تر و بعضی تا حدود 90 دقیقه هستند. مستندسازان می توانند به انتخاب یكی از روش های «خلق رویداد واقعی» بپردازند تا بتوانند پیامی را ارایه دهند.
آن چه مشخص است، این است كه هنر كبیر سینما همیشه قدرتمند است و در عین حال كه در مسیری كاملاً خصوصی میتواند احساسات و واكنش های پرقدرت «فردی» را باعث شود، در عمومیترین مسیر خود نیز قادر است كنشها و واكنش های قدرتمند «گروهی» را به وجود آورد. فیلم مستند میتواند عاملی مؤثر و تغییردهنده در اوضاع اجتماعی به شمار رود؛ گرچه از آغاز به-ندرت چنین نیتی را میتوان تشخیص داد، اما در هر حال فیلم مستند قادر است این منظور را برآورده سازد و فیلمسازی كه در این زمینه فعالیت دارد، مایل است سینما را برای مقاصدی مهم تر از سرگرمی یا تفریح به كار گیرد. سینمای مستند، سینمای آموزش، ارایه ی اطلاعات و راهكارها، تحول نظاممند، گرهگشای كاستیها، خلق ایده های جدید اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی و همچنین پشتیبان نظامهای بااصالت و مردمی است.
سینمای مستند، سینمای پرداخت به واقعیت ها و روشن نمای ضعفها، كاستیها و دردهاست؛ سینمایی كه فیلمساز در آن می خواهد بینندگان فیلم را تحت تأثیر واقعیت قرار داده و با تحریك آن ها، عواملی را برای تغییرات بنیادین در وضع نابسامان اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به وجود آورد. فیلمساز در سینمای مستند، داور است و تصمیم گیرنده نیست.
او با تحقیق و كارشناسی و با مدارك و دلایل معتبر، معضلات و منافذ حساس و مخرب را شناسایی می كند و به داوری اجتماع میگذارد تا تحلیل و تفسیر كرده و حل معضل نمایند.
سینمای مستند مقبول ترین فرم هنری قرن بیستم است؛ سینمایی كه صنعت را به دنیای رو به رشد معرفی كرد، آن هم صنعت نه از نوع مكانیزه، بلكه از نوع تحول ساختاری، نظام مند و هوشمند؛ سینمایی كه منجر به پیشرفت و تبدیل بی نظیر نظام های فئودالی به نظام های دموكرات شد و نگاه نو و اندیشه ی جدید و بهطور كلی دنیایی نو را در پیشِ روی دولت ها قرار داد.
انواع فیلم های مستند:
هنری، فرهنگی، واقعی، نژادشناسی، اجتماعی، تاریخی، سیاسی، علمی، محیط زیست، حیات وحش، ورزشی، حوادث، آموزشی، سیاحتی، تحقیقاتی.
به جرئت میتوان گفت كه در قرن 21، دیگر فرصت زیادی برای اتلاف وقت وجود ندارد؛ دنیا صنعتی و مكانیزه شده، جامعه و بهطبع اجتماعات آن و همچنین اقشار و گرایشات مختلف یك نظام، نگاهی كاملاً صنعتی به دنیای پیرامون پیدا كرده و دیگر حاضر نیستند حتی برای لحظه یی وقت را خاكستر كنند؛ به گونه یی كه شاید فرد دیگر تمایلی ندارد ساعت ها برای مطالعه ی یك رمان و داستان یا تعریف یك حادثه آن هم در یك كتاب صدها صفحه یی، وقت صرف كند. پس چه باید كرد؟
به عقیده ی كارشناسان آنچه واضح و مبرهن است، این است كه حضور سینمای مستند در انواع مختلف میتواند هر نوع نیاز مخاطب را در مدت زمان كوتاه و استاندارد این گونهی سینمایی، برای او برطرف نموده و او را ارضا كند؛ به عنوان مثال یك هموطن ایرانی كه قصد سفر به كشور آلمان را دارد، اگر بخواهد اطلاعات مفیدی درباره ی فرهنگ، اقوام، اصالت، تجارت و اقتصاد آلمان جمع-آوری كند، ماه ها و یا حتی سالها زمان لازم دارد تا این اطلاعات را از كتب جست وجو نماید، اما فیلم مستند می تواند در گونه های مختلف، اطلاعات لازم را از نظر توریستی، اجتماعی، اقتصادی، صنعتی، بومی و ... به او بدهد و نیاز او را در مدت زمان كوتاهی برطرف كند و این، یكی دیگر از مشخصههای دنیای صنعتی است.
به عبارت دیگر با سرمایه گذاری روی مستندهای علمی - آموزشی، میتوان مشاغل، علوم و وقایع مختلف روز را مصور نمود و برای آموزش و راهنمایی دانشجویان و دانشآموزان به نمایش گذاشت؛ حتی تاریخ ادیان گوناگون، تاریخ سرزمین ایران و مسایل اجتماعی، توریستی و سیاحتی را میتوان از طریق این سینما به مخاطبان عرضه كرد.
سبك ها و نظریه های رایج در سینمای مستند:
- نظریه ی رومانتیك آمریكایی
یكی از قدیمی ترین و كارآمدترین و همچنین عامه پسندترین نظریه ها در سینمای مستند است. این نظریه در تصویرپردازی اولیه اش درباره ی طبیعت و حاكمیت جذابش در روابط خاص انسان با جهان اطرافش، «رومانتیك» است. بسیاری از فیلم هایی كه بر این پایه ساخته شده اند، بر محور حفظ محیط زیست اند و به جهانی كه هر سال با رشد صنعتی و شهرنشینی فزاینده روبه روست، هشدارهایی میدهند تا بتواند تعادل اكولوژیكی خود را حفظ كند.
آن چه مشخص است، این است كه نظریه ی رومانتیك آمریكایی، تنها خود را به تحقیق و بررسی در غرب آمریكا و زبان گشودن به مدح این خطه محدود نمی كند و برعكس، نهضت فیلم مستند رومانتیك آمریكایی در ثبت حالات طبیعت، چه در آمریكا و چه در اطراف جهان، فوق العاده فعال بوده است. فیلم های اكتشافی اولیه شامل «شكار حیوانات بزرگ در آفریقا»، «زیبای وحشی» و «مهنتا»، با نماهای امپرسیونیستی شهر نیویورك، گامی برای اثبات این مدعاست.
«رابرت فلاهرتی»، پدر واقعی نظریه ی رومانتیك در فیلم های مستند آمریكایی است. فلاهرتی توجه خاصی به اقیانوس منجمد شمالی تا دریاهای جنوب، از سواحل ایرلند تا باتلاق های لوییزیانا و ... داشت. او اصرار داشت فیلم خود را در محل واقعی بسازد و خط داستان فیلم را فعالیت های روزانهیی كه با آن ها روبه رو می شود تعیین كند. او هرگز به سناریوی از پیش تعیین شده اعتقاد نداشت، بلكه فیلم هایش را پشت سر هم می گرفت و سرانجام در اتاق مونتاژ آن ها را به هم پیوند می داد.
نظریه ی رومانتیك در فیلم های مستند، بسیار قوی و به طوری گسترده است كه غیر از روشهای تشریحی مثبت و اساسی فلاهرتی، دربرگیرنده ی نقطه نظرهای بسیاری در ارتباط با زندگی طبیعی است، بهطوری كه قدرت بشر را در زندگی كردن با طبیعت، لذت و رنج بردن از آن و حتی غلبه بر آن، به زیبایی به نمایش می گذارد.
- نظریه ی تبلیغاتی روسی
نظریه ی رومانتیك آمریكایی در مستندسازی، با كندی به طرف عوامل تجاری پیش رفت، اما نظریهی تبلیغاتی روسی - كه ایدئولوژی آن كاملاً با فیلم های اروپایی و آمریكایی متفاوت بود - اصول خود را بر مبنای بقای سیاست بنا نهاد و تئوری «چشم - واقعیت» را مطرح كرد. صنعت فیلم مستند شوروی، با حوادث سیاسی و اجتماعی كه پس از انقلاب سال 1917 اتفاق افتاد، زاده شد و رشد كرد.
جامعه ی ماركسیستی، خواستار تهیه ی فیلم هایی بود كه بازتابی از ارزش های جامعه ی جدید باشند. «سرگئی آیزنشتاین»، فیلمساز روسی، در آغاز به آموزش توده های جدید پرداخت تا به آن ها فرهنگ «سیاسی - عمودی» را القا كند. فیلم هایی كه او ساخت، یكی از عوامل متعددی بود كه در جبهههای جنگ، در جهت آموزش برای بنای جامعه ی سوسیالیستی مورد استفاده قرار می گرفت.
فیلم های مستند روسی كه در آغاز كار ساخته می شدند، همانند فیلم های آمریكایی، از عظمت و بزرگی وطن یاد میكردند و زیباییهای كشور و قدرت مردم را به نمایش می گذاشتند. اگر برای یك لحظه جنبهی سیاسی فیلم های مستند اولیه را نادیده بگیریم، به این حقیقت میرسیم كه فیلمسازان روسی و آمریكایی، جز استناد به محیط اطراف خود و معرفی هموطنانشان به تماشاچی بیگانه، كار دیگری نكردهاند. آن ها از طریق این وسیله ی تصویری، به تحریك كردن و برانگیختن مردم كشورشان پرداختهاند.
البته «لنین» در سال 1918 اعلام كرد: «از میان تمامی هنرها، سینما برایمان مهم ترین است». در سال بعد از آن، لنین تمامی صنعت عكس و سینما را به كمیساریای مردمی آموزش و پرورش انتقال داد و سینما را بر سازمان مذكور و منابع مادی آن مسلط كرد. در واقع، سینمای مستند در روسیه به عنوان نوعی ابزار سیاسیِ مهم شد و دیگر همه می دانستند سینمای مستند قادر است به مبارزات و اعتقادات سیاسی تودهها پرداخته و در خدمت آنان باشد.
در این بین، «ورتوف» از لحاظ راهگشایی برای هنرمندانی كه در شكوفایی سینمای مستند شوروی
- در كل سینمای شوروی در سال های 1930 - 1925 - سهم مهمی داشتند، از اهمیت خاصی برخوردار بود، چرا كه او با تشكیل و سازماندهی گروهی از فیلمسازان كه در جریان جنگ های داخلی برای آگاه كردن مردم، در جبهه ها فیلمبرداری می كردند، به نظر لنین واقعیت بخشید. او بهتدریج تئوری
«سینما - چشم» را گسترش داد و طی آن با رد فیلم داستانی و استدلال اینكه عملكرد واقعی سینما ضبط هر گام برداشته شده به سوی سوسیالیسم و ثبت حقایقی است كه نیاز به توجه عمومی دارند، نگرش هنری - سیاسی خود را به ظهور رساند. آن گاه ورتوف تئوری «سینما - حقیقت»
(Kino – Pravda) یا سری فیلم های خبری هفتگی را بنیان گذارد و با این كار به تئوری خود جامه ی عمل پوشاند. او به همراه آیزنشتاین، تئوری «دیالكتیك» را وارد سینمای جهان كرد و برای همیشه سیستم مطرح تز، آنتی تز و سنتز را با پایه گذار اصولش، سرگئی آیزنشتاین، در دنیا به ثبت رساند. در این دوره، ادبیات در مونتاژ و اصول فیلمسازی، بسیار بااهمیت شده و رمانهای «دیكنز» ریشهی مونتاژ دیالكتیك لقب گرفت.
لازم به توضیح است كه سیستم و مفاهیمی كه عمدتاً از جانب مركز گسترش سینمای تجربی ایران ارایه می شود و سرمنشاء و تیتر امور جاری آن قرار می گیرد، برگرفته از این مكتب و آمیخته شده با راهكارهای آن است، اما آن چیزی كه در این مركز ارایه میشود، تز و تئوری جدیدتر، پخته و كارآمدتری است كه به عقیده ی كارشناسان امر و با بررسی قیاسی دوره یی سبكی، به كارایی آن در این مرز و بوم و فرهنگ و اصالت این آب و خاك صحه گذاشته و موجب پیشرفت سینمای مستند ایران خواهد شد كه در بخش نئورئالیسم به آن اشاره خواهیم كرد.
در حالی که تنها 48 ساعت تا برگزاری هشتاد و یکمین دوره جوایز اسکار باقی مانده، سه رشته مربوط به فیلم کوتاه به اندازه سایر بخشها مورد توجه رسانهها است.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» نمایش فیلمهای کوتاه نامزد اسکار در آمریکا باعث شده تا برای پنجمین سال پیاپی اظاهار نظر درباره فیلمها با نزدیک شدن به زمان برگزاری مراسم بیشتر شود.
نشریه اینترنتی ایندیوایر در گزارشی، آمار جالبی درباره فیلمها ارائه کرده است.
بر اساس این گزارش، امسال از میان 21 فیلمسازی که امسال نامزد دریافت اسکار در سه رشته فیلم کوتاه، انیمیشن کوتاه و مستند کوتاه هستند، تنها یک نفر پیش از این سابقه نامزدی اسکار را دارد.
استیون اکازاکی که امسال برای وجدان نم ان نامزد جایزه بهترین مستند کوتاه است، پیش از این دو بار نامزد اسکار شده و یک بار آن را برای مستند کوتاه روزهای انتظار در سال 1990 به دست آورده است.
اما سایر مردان و زنانی که نامشان در فهرست نامزدهای این سه رشته به چشم میخورد، یکشنبه شب برای نخستین بار پا به سالن کداک هالیوود میگذارند و امیدوارند با دریافت مجسمه طلایی هالیوود، فصل تازهای را در دوران کاری خود آغاز کنند.
وجدان نم ان مستندی نیم ساعته درباره یک سرباز نوجوان در دوران حکومت خمرهای سرخ در کامبوج است که از هزاران شهروند در انتظار اعدام عکاسی کرده است.
امسال در رشته مستند کوتاه تنها چهار فیلم نامزد شدهاند. دیگر کاندیدا آخرین اینچ ساخته ایرنه تیلور و تام گرانت مستندی 38 دقیقهای درباره تاریخچه مبارزه جهانی با فلج اطفال است.
لبخند بزن پینکی ساخته مگان میلان درباره دختربچهای هندی با لب ترک خورده است و شاهد از بالکن اتاق 306 به کارگردانی آدام پتروفسکی و مارگارت هاید درباره یکی از شاهدان ترور مارتین لوترکینگ.
در رشته انیمیشن کوتاه بار دیگر استودیو پیکسار حضور دارد. این بار فیلم 5 دقیقهای موسیقی تند ساخته دوگ سویتلند نامزد شده که پیش از نمایش انیمیشن سینمایی وال-ای در سینماها به نمایش درمیآمد.
سازندگان اکتاپدی فارغالتحصیلان مدرسه فیلمسازی گابلینز در فرانسه هستند که به دلیل قواعد آکادمی تنها نام عماد مخبری ایرایتبار و تیری مرچاند در میان نامزدها آمده است.
کنستانتین برونزیت امسال با لاواتوری-داستان عشق روسیه را نامزد اسکار کرده است. دو نامزد دیگر این رشته، انیمیشن ژاپنی قطعات عشق، قسمت اول ساخته کانیو کاتو و از این طرف یکی از ده فیلم کوتاه برتر جشنواره ساندنس هستند.
اما در رشته فیلم کوتاه، مانند سالهای اخیر نقش فیلمسازان غیر آمریکایی پررنگ است؛ رتو کافی آلمانی با روی خط در جشنوارههای زیادی تحسین شد و نامزدی اسکار را نیز به دست آورده است.
استف گرین فیلمساز و نویسنده ایرلندی نیز با پسر جدید به فهرست کاندیداها راه پیدا کرده و الیزابت مار و الیویه پون از فرانسه با مانون روی آسفالت نامزد شدهاند.
دو نامزد دیگر نیز غیر آمریکایی هستند؛ خوک ساخته تیوی ماگنوسن و دورتی هاگ از اسکاندیناوی و سرزمین اسباببازی ساخته جوچم الکساندر فریدانک از آلمان.
مراسم اهدای جوایز اسکار 2009 روز 22 فوریه در لسآنجلس برپا میشود.